رسانه
رسانه

ناتو



ناتو

درخواست حذف اطلاعات

ناتو

از ویکی پدیا، دانشنامهٔ آزاد پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۰°۵۲′۳۴.۱۶″ شمالی ۴°۲۵′۱۹.۲۴″ شرقی / ۵۰.۸۷۶۱۵۵۶° شمالی ۴.۴۲۲۰۱۱۱° شرقی / 50.8761556; 4.4220111

north atlantic treaty organization

سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو، اوتان)

پرچم[۱]]نمایش کشورهای عضو ناتو (رنگ سبز)
working سال تأسیس: ۴ آوریل ۱۹۴۹
(۱۵ فروردین ۱۳۲۸
working نوع سازمان: پیمان و همبستگی نظامی
working دفتر مرکزی: برو ل، بلژیک
working اعضاء:فهرست[نمایش]
  • آلبانی آلبانی
  • بلژیک بلژیک
  • بلغارستان بلغارستان
  • کانادا کانادا
  • کرواسی کرواسی
  • جمهوری چک جمهوری چک
  • دانمارک دانمارک
  • استونی استونی
  • فرانسه فرانسه
  • آلمان آلمان
  • یونان یونان
  • مجارستان مجارستان
  • ایسلند ایسلند
  • ایتالیا ایتالیا
  • لتونی لتونی
  • لیتوانی لیتوانی
  • لوکزامبورگ لوگزامبورگ
  • هلند هلند
  • نروژ نروژ
  • لهستان لهستان
  • پرتغال پرتقال
  • رومانی رومانی
  • اسلواکی اسلواکی
  • اسلوونی اسلوونی
  • اسپانیا اسپانیا
  • ترکیه ترکیه
  • بریتانیا بریتانیا
  • ایالات متحده ایالات متحده

working زبان رسمی: انگلیسی و فرانسوی
working دبیرکل: آندرس فوگ راسموسن[۲]
working فرمانده کل (نظامی): نود بارت
working وب گاه: nato.int

سازمان پیمان آتلانتیک شمالی یا ناتو[۳] (به انگلیسی: north atlantic treaty organization با مخفف nato)(به فرانسوی:organi ion du traité de l'atlantique nordبا مخفف otan) در ۴ آوریل ۱۹۴۹ میلادی (۱۵ فروردین ۱۳۲۸) با هدف دفاع جمعی در واشینگتن دی.سی. پایه گذاری شد و هم اکنون ۲۸ عضو دارد.[۴] قلب پیمان ناتو ماده ۵ آن است که در آن کشورهای امضا کننده توافق کرده اند حمله نظامی علیه یک یا چند کشور عضو در اروپا یا ی شمالی را به عنوان حمله به تمامی کشورهای عضو تلقی کنند و به مقابله آن برخیزند.[۵] مطابق ماده ۱۴ و پایانی این پیمان، متون انگلیسی و فرانسوی آن هر دو معتبر هستند، پیمان نزد ت ایالات متحده س می شود و مطابق وظیفه ت ایالات متحده نیز نسخه های مورد تأیید آن را برای ت های امضا کننده پیمان می فرستد.[۶]این پیمان در حال حاضر بزرگترین پیمان نظامی در جهان می باشد.

محتویات

[نهفتن]
  • ۱ گسترش
  • ۲ کشمکش با روسیه
  • ۳ در افغانستان و عراق
  • ۴ انتقادها
  • ۵ کشورهای سهیم
  • ۶ پانویس
  • ۷ جستارهای وابسته
  • ۸ منابع

گسترش[ویرایش]

از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ میلادی، ۱۰ کشور کمونیستی سابق به عضویت ناتو درآمدند و شمار اعضای ناتو به ۲۶ کشور افزایش یافت.[۷] در سال ۲۰۰۸ تلاش هایی برای گسترش ناتو به حوزه ب یک و پیشروی مرزهای ناتو به مرزهای روسیه انجام گرفت که در این بین با شروع مذاکرات برای عضویت سه کشور آلبانی، کرواسی و مقدونیه در ناتو موافقت شد[۸] ولی درابتدا مخالفت هایی با عضویت گرجستان و اکراین که هم مرز با روسیه می باشند صورت گرفت در نهایت پس از شروع جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ حمایت ها برای عضویت گرجستان افزایش یافت[۹]

کشمکش با روسیه[ویرایش]

طرح گسترش ناتو به مرزهای روسیه باعث نگرانی ت روسیه شد.[۱۰] پس از شروع جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ و امضای قرارداد سپر موشکی با لهستان این نگرانی ها افزایش پیدا کرد و در نهایت به کاهش روابط روسیه و ناتو در غالب شورای م ی و عدم شرکت روسیه در مانور مشترک نظامی با ناتو شد.[۱۱]

در افغانستان و عراق[ویرایش]

پس از آغاز جنگ افغانستان و جنگ عراق نیروهای ناتو حوزه فعالیت های خود را به داخل مرزهای این دوکشور نیز گسترش دادند. فعالیت ناتو در عراق منحصر به آموزش نظامی می شود. در افغانستان و در سال ۲۰۰۶ پس از درخواست هلند و آلمان نیروهای ناتو جایگزین نیروهای ایساف متعلق به سازمان ملل شدند. ناتو در سال ۲۰۰۸ ی ۴۷ هزار نیرو از ۴۰ کشور جهان را در افغانستان بر عهده داشت.[۷]

انتقادها[ویرایش]

حامد کرزای رئیس جمهور پیشین افغانستان از عدم هماهنگی بین نیروهای افغانستان و ناتو انتقاد کرده و اعلام کرده که این موضوع در مواردی باعث کشته شدن شهروندان غیرنظامی افغانستان در عملیات نیروهای ناتو شده است.[۱۲]

کشورهای سهیم[ویرایش]

نقشه وابستگی های ناتو در اروپانقشه مشارکت ناتو در سطح جهان
a map of europe with countries in blue, cyan, orange, and yellow based on their nato affiliation.a world map with countries in blue, cyan, orange, yellow, purple, and green, based on their nato affiliation.
اعضای ناتو طرح اقدام عضویت طرح اقدام مشارکت فردی مشارکت برای صلح گفتگوی مدیترانه ای ابتکار همکاری استانبول شرکای


منبع: http://eslipoor. /