رسانه
رسانه

گزارش جلسه نقد و بررسی رُمان |هیتلر را من کشتم| در فرهنگ سرای ارسباران



گزارش جلسه نقد و بررسی رُمان |هیتلر را من کشتم| در فرهنگ سرای ارسباران

درخواست حذف اطلاعات

جلسه نقد و بررسی رمان |هیتلر را من کشتم| در فرهنگ سرای ارسباران

خبرآنلاین: جلسه نقد و بررسی رمان «هیتلر را من کشتم» به همت سایت کافه داستان در فرهنگسرای ارسباران برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در این جلسه مصطفی علیزاده، رضا فکری و کیمیا گودرزی نویسنده و منتقد و هادی معیری نژاد نویسنده اثر حضور داشتند.
در ابتدای جلسه بعد از توضیحات نویسنده درباره اثر، رضا فکری ریتم تند و همچنین تعلیق مناسب را از خصوصیات این داستان برشمرد و گفت: «کاراکترهای داستان هر کدام به نحوی و تعمدی دادن اطلاعات را به تاخیر می اندازند و البته متفاوت بودن روایت آنها با هم متناقض نیست و تکمیل کننده داستان است چون این روایت نمی توانسته یک نفس بیان شود».
او افزود: «مثلا شخصیت کامران پور برای دادن اطلاعات درباره وقایع از حمید می خواهد همراه او به رشت سفر کند و در جایی که وقایع اتفاق افتاده است درباره آنها صحبت می کند. و این تاخیر انداختن در اکثر کاراکترها مشاهده می شود».
او در مورد زمان ها در این داستان نیز گفت: «با دو زمان مختلف طرف هستیم که یکی اوا دهه ۳۰ شمسی و دیگری که در واقع اکنون داستان است سال های اوا دهه هفتاد است که شاید بهتر بود زمان اکنون با زمان حال مطابق می بود».
او در مورد ضرباهنگ و ریتم داستان هم گفت: «ریتم این داستان به قدری تند است که حتی از انتظارات مخاطب هم فراتر می رود و بر خلاف برخی از داستان ها که مخاطب را خیلی منتظر می گذارند با ریتمی سریع پیش می رود. کلا کتاب را در یک نشست می توان خواند البته شاید خواننده باید یک پاساژهایی برای استراحت می گذاشت و فصل بندی به این موضوع کمک می کرد».
در ادامه نشست خانم کیمیا گودرزی مبحث تفاوت و نسبت بین فضای داستان و فضای روایت تاریخی را مطرح کرد و گفت: «برخی از داستان ها آن روایت ارسطوئی درباره ماهیت تاریخ را که بر مبنای صحت و واقعیت رخدادها هست مخدوش می کند».
او با آوردن مثالی از رمان دزیره بحث نسبت بین تاریخ و ادبیات را بررسی کرد و گفت : «در این داستان پیش رو مابا روایتی درست بالع رمان های تاریخی مواجه هستیم یعنی نویسنده موضوعی تاریخی را مطرح می کند اما از آن یک گزارش نمی دهد و ما با چند روایت تاریخی مواجه هستیم که همه آنها هم درست به نظر می رسد».
او افزود: «در پایان حمید می خواهد روایت خودش را بنویسد اما او هم چون خواننده به قطعیت نرسیده درباره قتل هیتلر به دست پدربزرگش می گوید احساس می کنم ابعاد این معما خیلی بزرگتر از ظرفیت من است».
گودرزی در پایان گفت: «نکته جالب در مورد این داستان این است که حتی اسم و شخصیت کاراکترها در طول زمان عوض شده مثلا رضا اطواری به کامران پور، صادق گاریچی به حاج نورچیان ، هلنا به مریم و…. اینها نشان دهنده همان اصل عدم قطعیت رخدادهای تاریخی است که لایه زیرین داستان است».
در ادامه مصطفی علیزاده بعد از ارایه توضیحاتی درباره اهمیت شروع خوب و گیرا در داستان، پاراگراف آغازین این کتاب را خوب توصیف کرد و گفت: «ابتدا طرح جلد و عنوان کتاب مرا جلب کرد و در مرحله بعد که قسمت هایی از ابتدای کتاب را خواندن مرا به درون قصه جلب کرد».
او ادامه داد نویسنده در ابتدای داستان معمای خود را حل کرده است و حل شدن این معما را به صفحات دیگر واگذار نکرده و این برای شروع مانند «گزارش یک مرگ» مارکز شروعی ترغیب کننده است که حالا ما غیر از این معما که حل شده دیگر چه می خواهیم بخوانیم.
در ادامه رضا فکری ضعف کاراکتر راوی را یکی از اشکالات داستان دانست و گفت: «کاش نویسنده روی شخصیت حمید و بک گراند روانی اش بیشتر کار می کرد شاید با این کار خواننده هم فرصت بیشتری برای تعمق در داستان پیدا می کرد».
در پایان جلسه علیزاده و فکری متفق القول گفتند که داستان نباید ش ته نویسی می شد و بهتر بود نویسنده نوشتار را به گفتار نزدیک نمی کرد. جلسه با توضیحات معیری نژاد درباره برخی مباحث مطرح شده پایان یافت.

لینک خبرآنلاین

لینک کافه داستان



منبع: http://rezachee. /