رسانه
رسانه

شعله ی آواز



اهل فساد ...

درخواست حذف اطلاعات




هر  که باشد  به   جهان     اهل  فساد


همه     گویند   :  الهی      که      مباد


 
به    فساد    آن که      گرایش      دارد


کی      دگر       حال  نیایش       دارد




هست    بد  باطن  و   حیوان     بشره
شب  و     روزش   گذرد  چون  ه




کاهد   از   عقل  و کند  جسم  حجیم


می کند     خدمت        رجیم


 


هست    فکر     شکم    و     الباقی


افتخار     است    برایش        چاقی




خون    مستضعف      مادر       مرده


مثل     نوشابه    دمادم        خورده




خورد  و   نوشید ز بس  بی غم شد


شکم   و   گردن    او      مدغم شد


 
هر کجا   صحبت   مال اندوزی است


بهرش   آهنگ   خوش پیروزی است




کنده      از    شدت   خاطرخواهی


ی  کبک    و    کبوتر  چاهی




پیشه ی  او   شده   تا   گوشبری


سکه اندوزی   و    اسکن شمری




برده    از    یاد   خدا    را     حتی


مردن    و     روز    جزا    را  حتی




کرده   یکباره    جدایش    از  دین


نقشه ی   گسترش   باغ و زمین


 
زیر     پا     خودرو    صد میلیونی


روی   سر     تاج   زر      قارونی




می فرستد  پسرش   را    خارج


تا  که    تحصیل   کند   در  کالج


 
نامزد    کرده    به     ثروتمندان


دوسه ترشیده ی خودرا  خندان




طعنه  هردم  زند از خودخواهی


به    و به  حزب اللهی




می زند   مثل    ستمکار   پلید
   زیر   علم شمر و   یزید




حبس و تعزیر نمی داندچیست


ه  ناسیر نمی داند کیست




همه ی واهمه اش ازمرگست


نه  ز    باطل شد کالا برگست


 
تا کند ثروت خود بیش از پیش


کرده  سرمایه گذاری درکیش




کرده    با    ثروت    باد آورده


کارگرهای  خودش   را   برده




دست قانون چوبچسبدجیبش


تا  که   اصلاح  نماید  عیبش




می کشد نعره: ب د سرم
شد   لگد مال  م




آری ای «شاطر» آسیب پذیر
که  نداری زر و  زور و     تزویر




به  جهانی  که   یدار  صفا


نیست  آنقدر که گردد  احصا




آدمیزاده   چو  باشد   سفله


می کند جامعه ای  را   نفله




برو  آهسته  و آهسته    بیا
چشم خود بازکن و  خوب بپا




که به هرگوشه ی دنیای فراخ


گربه ای کرده کمین صاحب شاخ




گربه ای  گر بزند  شاخ   تو را
تا به   افلاک  رسد  آخ   تو را .








کوچه ی علی چپ!

درخواست حذف اطلاعات

مـــوی ســـر خـــود را مـدل زده ای


با هر که نه اهــل معــرفـت گپ زده ای




حالا که به جمـــع مـــا رسیدی خــود را


یکراست به کوچه ی علی چپ زده ای!




شکوفه های دعا....

درخواست حذف اطلاعات







(پیشواز ماه رمضان)




آمـــــد  از   راه      بـــــا    ســـــرافــــرازی


ماه   تــــــــزکیه   ماه  خـــــــــودســـــــازی


ماه   از   خــــــویش  تا  خــــــــدا   رفـــتن


تا  به  ســـــرچشمـــــه ی  بقــــا   رفـــتن


ماه  پــــــرواز   بــــا  دو  بـــــال    قنــــوت


از   زمین   تـــــا   صوامــــــع    ملکــــــوت


ماه    عـــــــرفان  و   عشــــق   ورزیـــدن


همه جــــــا  جلـــــــوه ی   خـــــدا   دیدن


مرجبــــــــــا  دلکـــــــش آمدی    ای  مـاه


لطف کــــــردی   خــــوش آمدی   ای ماه


آمدی  تـــــــا شکـــــــوفـــــه های     دعـا


گل کنــــــــد  در  تمــــــــام    ثــــــانیه ها


رمضــــانا!  تـــــو  بهتــــــــرین    مـــاهی


چون  که   مـــــــــاه   ضیـــــافت اللهــی


رامـــــش  روح  و  راحـــــــت  جـــــــانی


هم  از  آن    رو بهـــــــــــــــــار قـــرآنی


سفـــــــره گستـــرد تا که صاحب خوان


از  کـــــــرم کـــــرد  جمــــله  را  مهمان


چیــــد در سفــــــره گونه گونه خوراک


چه خـــوراکی! لذیذ و طاهر و پـــــــاک


لقمـــه ها  لقمــــه های  نور  و صفـــا


در طبــــــق هایی  از  بـــــلور    دعــا


ای  فراخوانده  ســــوی  خوان  خــدا


چه  عــــزیـــز است  میهمــــان   خــدا


میهمانا!  ز  جــــــان  و  دل  بشتـــاب


میزبان  اوســــت  خویش  را   دریاب


بهتـــــر است از  هــــزار   ماه  تمــام


لیلةالقدر   او  بــــه  مــــاه  صیـــــام


لیلةالقدر   را   چـــــــو  درک  کنـــی


هر چه  غیر  از  خداست ترک کنــی


خوش به حال ی که سی روزه


همه  انــــدام  او  بـــــــــــــود  روزه


چشم وگوش وزبان و بینی ودست


شکم  و پا و هر چه  دیــــگر هست


هر که این گونه روزه داری کـــــرد


رو  به جنّات  رستــــــگاری  کــــرد


«خوش عمل»هرکه بود دررمضان


ترک  منکــــر نمود  در  رمضـــــــان


روزه هایش  قبول  درگاه  اســت


بهره مند  از  نعیم  این ماه است.











... به تمنّا

درخواست حذف اطلاعات

جز خـــــدا کیست که از حسن تــو تقدیر کند


غـــــزل چشــــم تــــو را خوانَــد و تفسیر کند




خوابهایی کـه زگیسوی تــو آشفته تر است


بنشینـــــد بــــه تمنّـــــــای تــــــو تعبیــــر کند




نوش لبهای تو را چــون که درآمیخت به می


راست در کــوثـــر و تسنیـــم ســـرازیـــر کند




نقش زیبای تو بر ی هستی چو کشید


لحظــه هر لحظـــه تمــاشـای تو را سیر کند




ســـرِ راه دل مــــن تـــا گــــذر افتـاد تــــو را


دل در شــــه فــــرومـــانـد چه تدبیر کند




با غــــم عشـق کنار آید و سوزد همه عمر


یـــــا وداع تــــو و آن حســــن جهـانگیـر کند




یــــا به ســودای سر زلف تو شبهای دراز


نــالـــه چون صیــد فروبسته به زنجیر کند




هلــه ای یــــار جفــاکــوشِ جوانبخـتِ منا


با غـــم عشــق چه سازم که مرا پیر کند




در دل سنگ تــــو هرگز اثری اشک نکرد


آه وقتــــی نتوانست کـــــه تـــأثیــــر کند




عشـــق گیــــرم بــه تغیّـــــر بگـــرایـد اما


خلق وخوی تومحال است که تغییر کند




سخن آ م این است که درشـام فراق


مرگ را چشم به راهـم ، نکند دیـر کند!




شیر میدان ...

درخواست حذف اطلاعات



(سرودی برای شهید باکری)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در هر نفس گوید دلم
ای مرد میدان باکری
شمع شبستان وفا
یار شهیدان باکری
*
ای با برادر آمده
دشمن شکار و صف شکن
گردان میدان خطر
شیران جنگ تن به تن
*
سرمشق تویی
در دفتر شه ها
در جمع یاران جوان
سنگر به سنگر تا خدا
*
ای نوربخش زندگی
درسنگر شبهای ما
نام بلندت نغمه ای
جاری شد از لبهای ما
*
ای در دعای مادران
روح فداکاری شده
بر تشنگی های دلم
چون چشمه ای جاری شده
*
راه از خون تو
روشن به نور حق شده
بوده امانش با خدا
هر به تو ملحق شده
*
در راه اخلاص و شرف
قرآن تو را بوده هدف
در جبهه با ایثار تو
دشمن گریزد صف به صف
*
یاد تو روشن می کند
دلهای مردان خدا
شرح رشادتهای تو
کی می رود از یادها
*
سنگر به سنگر رفته ای
دشمن هراسان کرده ای
بخشیده جان بر نسلها
جانی که قربان کرده ای
*
مثل سهندی سربلند
ای شیر آذربایجان
در دست هر رزمنده ای
شمشیر آذربایجان
*
فرزند آذربایجان
دلبند ایران باکری
شمع شبستان وفا
یارشهیدان باکری.













سوگندنامه ی تکاور ....

درخواست حذف اطلاعات













محمد حسین خوش عمل




قســــم نامــــه ی رس را
در ــوت سبــــــــز تکاور
بـــــا ایمــــــــــان و آگاهــی
پیمـــــــوده ایــــــم ی ــــر

نشـــــان سبــــزی پرچم را
به نشانی عشق و طراوت
در ره ســــرخ شهــــــادت
بنهـــــاده ایـــــم بـــــر سر

قســـــم بـــــــه نور رهایی
به مـــرام و عقیـده و باور
که وظیفه  ذاتی من هست
حفــــظ حیثیـــت کشــــــور

مـــــن کاملا آگــــاهــــــــم
کــــــه یک تکاور دریایی
بایـــــد که در باشد
اســـوه ی بینش و دانایی

من در نبـــــــــرد اهریمن
درجامـــــه ی رزم خ
در دوردســــــــت مکانها
در راه عقیـــــــــده ف

در نوک پیکــان بلاهـــا
ورزیــده چو کوه مقاوم
شجاع تر از هر سرباز
چـــــون دریایی متلاطم

بر استــــــــواری راهم
سوگند که من می دانم
در تحت هدایت رهبـــر
پیــــــــــروز ره ایمانم

یادحماسه ی همرزمان
درذوالفقاری و مشهر
هرگــــــز نرود از یادم
جاوید پرچـــــــم ایران

مردان عرصه ی رزمیم
از دشمن دیـن نگریزیم
در نبرد بــــــا استعمار
نهراسیـــــم و بستیزیم

آموزش رزمـــــــی من
کامل تراز هـــــر دشمن
در صحنه ی عاشورایم
تسلیــم دور است ازمن

جمهوری
در خاک مقدس ایران
بر ما که تکاورهستیم
داده سرمشق شهیدان.









 


 

















شیر میدان ...

درخواست حذف اطلاعات





























 



 



 



 



 



 



 















































 



 



 



 



 



 



 



 



 



 



 



 














شیر آذربایجان
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(سرودی برای شهید باکری)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
در هر نفس گوید دلم
ای مرد میدان باکری
شمع شبستان وفا
یار شهیدان باکری
*
ای با برادر آمده
دشمن شکار و صف شکن
گردان میدان خطر
شیران جنگ تن به تن
*
سرمشق تویی
در دفتر شه ها
در جمع یاران جوان
سنگر به سنگر تا خدا
*
ای نوربخش زندگی
درسنگر شبهای ما
نام بلندت نغمه ای
جاری شد از لبهای ما
*
ای در دعای مادران
روح فداکاری شده
بر تشنگی های دلم
چون چشمه ای جاری شده
*
راه از خون تو
روشن به نور حق شده
بوده امانش با خدا
هر به تو ملحق شده
*
در راه اخلاص و شرف
قرآن تو را بوده هدف
در جبهه با ایثار تو
دشمن گریزد صف به صف
*
یاد تو روشن می کند
دلهای مردان خدا
شرح رشادتهای تو
کی می رود از یادها
*
سنگر به سنگر رفته ای
دشمن هراسان کرده ای
بخشیده جان بر نسلها
جانی که قربان کرده ای
*
مثل سهندی سربلند
ای شیر آذربایجان
در دست هر رزمنده ای
شمشیر آذربایجان
*
فرزند آذربایجان
دلبند ایران باکری
شمع شبستان وفا
یارشهیدان باکری.













بعد از ج ...

درخواست حذف اطلاعات


ترک یاری   کردی   و   رفتی ، مگر   از   من   چه   دیدی؟
بی وفا!   حرفی    مگر    از    گل    تو    نازکتر  شنیدی؟

خواستم     گلبوســه ای    از    گلشن    رویت     بچینم
در  گلو    بغضـم    ش تی ، بر  جگـــر    خارم   خلیدی

پا کشیدی    از   من   و    هنگام     رفتن     یادم    آمد
روزهایی    را    که   دستی   بر  ســر  ما  می کشیدی

بعد    از این     سر     زیر   پر  خواهم   فرو  برد  از تألّم
ای     همای    آسمان       پرواز    کز    بامم      پریدی

بی وفایی   چون     تو     را     ایام     در   خاطر  ندارد
تا     رمیدی    از     بر      من     با     رقیبان    آرمیدی

ساقیا!   امشب     مرا   ساغر   ز   می   لبریزتر    کن
خوب     هنگامی    به      فریاد   دل    زارم    رسیدی

شرمسار    همدمی های   تـــوام   ای   اشک  گلگون
در شبــان    بی ی چون  اختـــر از چشمم چکیدی

مانده ام    بعد   از   ج     بگذرانم    زندگی     را
با چه شوقی؟ با چه شوری؟با چه احساس و امیدی؟
کاشان ـ دادماه 1360




ادامه ی مصاحبه ....

درخواست حذف اطلاعات

همچنین فضایی که مجموعه داشت هم به لطف برخورد گل آقا بسیار صمیمی بود و زمانی که او وارد می‌شد اگر ی نمی‌شناختش، نمی‌توانست فکر کند که مدیریت چنین نشریه‌ای به عهده اوست.وی درباره شیوه مدیریت و هدایت مطالب نشریه توسط گل آقا اضافه کرد: او به همه نویسندگان خط مشی می‌داد و به عنوان پیشنهاد مواردی را مطرح می‌کرد نه آن که دستور یا فرمان دهد. همچنین او به خط قرمزها و چارچوب‌هایی که وجود داشت، توجه ویژه‌ای می‌کرد و مایل بود تا در همه مطالب به آنها دقت داشته باشیم، چرا که او به اصول نظام انقلاب ی معتقد بود و بدون شعار به مواردی که باید می‌پرداخت. همین دقت بود که باعث شد در این 10 سال او مطالب مختلفی را منتشر کند، اما حتی یکبار پیش نیامد که ایشان را بخواهند، یا از او شکایت کنند و آنجا را تعطیل کنند،یکی دیگر از دلایل این اتفاق این بود که او در شناخت افراد و قلم آنها بسیار باهوش و دقیق بود و جلوی خطاهای احتمالی را می‌گرفت.
این شاعر با اشاره به انتخاب موضوع و محتوایی که گل آقا به آنها می‌پرداخت گفت: مردم عامه همیشه بیشتر دنبال فکاهی و طنزهای دم دستی بودند، در این فضا مطالب و معنادار برای افراد خاص بود مگر آن که منظور آن خیلی واضح بود.
 با این حال تمام مطالب طنزی که نوشته می‌شد، با اشراف کامل گل آقا به موضوع شکل می‌گرفتند یا رضایت افرادی را که مدنظر داشت پیش از انتشار اثر جلب می‌کرد.
*دیگر گل آقایی نمی‌آید...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خوش عمل همچنین از جای خالی ادامه‌ساز و کار گل آقا و شکل‌گیری فضایی با همان شیوه گفت و افزود: بعد از فوت او دیگر ی نتوانست چنین گروهی را دورهم جمع کند، چرا که آن زحمتی که ایشان در طول دوران کاری‌اش با پیش وتان و جوان‌ترها برای گردآوری چنین جمعی کشیده بود، با فوت او از بین رفت و در کنار انی که مرده بودند، بقیه نیز پراکنده شدند و ی نبود که آنها را جمع‌کند.
طنز امروز و اوضاع آن هم موضوع دیگری بود که خوش عمل با اشاره به آن بیان کرد: بعد از فوت مرحوم صابری و پاشیده شدن مجموعه گل آقا، طنزی که به جا ماند به طنز محفلی و مافیایی تبدیل شد. مثل خیلی حوزه‌هایی که نمونه آن را امروز به وفور می‌بینیم.
 امروز شاگردان انی که با گل آقا بودند خودشان را هر طور که توانسته‌اند مطرح د و آن وقت آنهایی که در این مسیر استخوان خورد کرده‌اند کنار گذاشته شده‌اند. این مافیا با فرصتی که حتی رسانه‌ای مثل تلویزیون به آن دامن زدند ایجاد شد و به جای آن که مسوولان این امر با مرام گل آقایی همه اهالی طنز را جمع کنند و مرکزی واحد را شکل بدهند، خود محور شده‌اند. این شیوه باعث شد تا برخلاف گذشته‌ها روی شرف هنری پا گذاشته شود و ارزش آن پایین بیاید.
گل آقا هم می‌توانست به تنهایی پیش برود اما تلاش کرد و از داخل و خارج از کشور، از جمال زاده بزرگ تا ابوالقاسم ح و... را که گوشه‌نشین بودند جمع و تشویق کرد، این گونه بود که گل آقا گل آقا شد و با شیوه موجود دیگر گل آقایی نخواهد آمد.
*سکوتی پر از درد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
این طنزپرداز همچنین با اشاره به خاطره آ ین دیداری که با فومنی داشت، بیان کرد: آ ین دیدار من و گل آقا در زمستان 82 بود، در آن ملاقات من شروع به گلایه از روزگار و مشکلاتی که وجود داشت و برای لحظه‌ای او از پرحرفی من جوش آورد و برای تغییر موضوع گفت من بیماری مهلکی دارم، در همان لحظه من با ترس و نگرانی چنان او را نگاه که حرفش را قطع کرد و نخواست من بفهمم با خنده و مکث گفت چه بیماری از این مهلک‌تر که گرفتار آدم زبان‌نفهمی مثل تو شوم، بعد هم برای آن که از این عنوان برداشت بدی نکنم، ادامه داد تو زبان درد مرا نمی‌فهمی برای همین من گیر تو افتاده‌ام. این اتفاق در حالی بود که او از سرطان خون رنج می‌برد و به هیچ چیزی نگفته بود تا بقیه ناراحت نشوند.
*ماتم زدگان پدر طنز نوین
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خوش عمل یادآور شد: گل آقا به خصوص در اوا عمرش کمک‌های بسیاری را به مراکزی چون مراقبت از سالمندان، بیماران کلیوی، معلولین، ک ن و ... می‌کرد. متأسفانه در سال 81 که دوازدهمین سال انتشار گل آقا بود، او در سرمقاله‌ای با تیتری تحت عنوان پایان کار هفته‌نامه، متنی را نوشت که در آن عنوان کرده بود که گل آقا دیگر منتشر نخواهد شد. در آن زمان بیماری او شدت گرفته بود و با این که از خیلی‌ها آن را پنهان کرده بود اما خودش از حالش خبر داشت.
حدود یک سال و نیم بعد از آن هم، در11 اردیبهشت‌ماه وی در سن 63 سالگی که سن زیادی برای اهل قلم نیست، فوت شد. در آن زمان من این دو بیت شعر را : (بر ماتم جانسوز گل آقا همه یاران پوشیده سیه جامه و گریان و حزین‌اند/ آن خنده به لب‌ها که تو دیدی همه امروز، ماتم‌زدگان پدر طنز نوین‌اند).




در گفت و گوی «صبح نو» با عباس خوش عمل کاشانی:

درخواست حذف اطلاعات


ناگفته‌های «شاطر حسین» از همکاری با «گل آقا»...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
11 اردیبهشت‌ماه از سال 1383 به روز «پدر طنز نوین ایران» روانشاد کیومرث صابری فومنی یا همان گل آقای معروف اختصاص دارد. معلم طنزپردازی که با تأسیس مؤسسه گل آقا و شیوه نوینی از طنزنویسی، هنری را شکل داد که یاد آن هنوز که هنوز است به عنوان الگویی موفق و قابل توجه در این حوزه به یاد و خاطر است.
 کیومرث صابری در سال 69 چهره‌های طنز ایران را از مناطق و فضاهای مختلف دور هم جمع کرد و در اول آبان‌ماه همان سال نخستین شماره گل‌آقا را منتشر کرد.
آقای عباس خوش عمل کاشانی که با نام شاطر حسین سال‌های سال با صابری همکاری می‌کرد، در گفت‌وگو با «صبح نو» از ویژگی‌های گل آقا، نثر او و شیوه‌ای که داشت تعریف کرد.
*از مدیریت تا معلمی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خوش عمل در ابتدا بیان کرد: مرحوم کیومرث صابری فومنی شخصیت دلنشینی داشت که همکاری و همراهی با او را بسیار لذت بخش می‌کرد. او طنز منثور بود ولی در حوزه طنزمنظوم توفیق چندانی پیدا نکرد، حتی در سروده‌هایش گاهی وزن را هم رعایت نمی‌کرد که به نظر من عمدی بود. باری ؛ تخصص او نثر بود. وی ادامه داد: شغل او معلمی بود ولی در در ت بازرگان مدیر کل وزارت آموزش و پرورش شد و در ادامه در ت شهید رجایی مشاور فرهنگی او شد. وی در سال 62 همه مسوولیت‌های تی را کنار گذاشت و از 23 دیماه 63 در رو مه اطلاعات ستون دو کلمه حرف حساب را راه‌اندازی کرد و 6 سال بعد از آن هم هفته نامه گل آقا را منتشر نمود. مجموعه‌ای که به دعوت او گردهم آمدندچهره‌هایی چون مرتضی فرجیان، ابوالقاسم ح ، ابوتراب جلی ،محمدعلی گویا، منوچهر احترامی ،جلال رفیع، زرویی نصرآباد و...بودند.  خانم گیتی صفرزاده که ازو یاد کردید بعدها به سردبیری ماهنامه ی گل آق منصوب شد.. گل آقا همیشه شخصیتی محکم داشت و نخستین ضربه احساسی بزرگی که به او وارد شد، در سال 64 با فوت تنها فرزند پسرش آرش اتفاق افتاد که در جاده شمال بر اثر تصادف رانندگی درگذشت.
*شعری که باعث آشنایی شد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 شروع همکاری من و ایشان از رو مه اطالاعات بود، من در آنجا مسوول صفحات شعر بودم ، ویراستار بودم ، خبرنگارارشد بودم و به عنوان دبیر سرویس مقالات هم فعالیت می‌ .یک‌بار گل آقا در ستون دوکلمه حرف حساب شعری را منتشر کرده بود و من جواب او را با نام مستعار «ع.بلعم سخاوش» که درهم ریخته ی عباس خوش عمل بود دادم، از آن جا ارتباط بین ما پررنگ‌تر شد تا جایی که با هم همکار و دوست شدیم. بیتی از آن شعرچنین بود: تا گران نان خامه‌ای شده است/ شعرها بخش نامه‌ای شده است. گل آقا از من دعوت کرد که از اطلاعات مأمور به خدمت به نشریه گل آقا بروم.حاج آقا دعایی (مدیر مسوول رو مه اطلاعات) موافق بود اما من تمایلی نداشتم وموافت ن .در اوایل انتشار گل آقا ایشان حق حریر چشمگیری برای ی در نظر نمی گرفت اما برای من خوب می نوشت و حتی وقتی کم کار می شدم می گفت هر شرطی هم داشته باشی قبول می کنم.
چرا شاطرحسین؟
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
خوش عمل که به شاطر حسین معروف است، در این باره اضافه کرد: من سال‌ها شعر می‌گفتم و مثل خیلی از شاعران گاهی به سراغ طنز می‌رفتم ولی تا زمان آشنایی با گل‌آقا این موضوع را جدی نگرفته بودم تا اینکه با ایشان همکار شدم.او در خصوص عنوان «شاطر حسین» هم گفت: پدر من نانوا و قاری قرآن بود، او در کنار تمام کارهایش همیشه بسیار شوخ، زنده دل  بود، به همین دلیل به خاطر خلق خوش و روحیه طنزآمیزی که او داشت من این اسم را انتخاب .
*مدیریت گل آقایی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــ
خوش عمل در ادامه پیرامون شیوه کاری گل آقا و تعاملی که در فضای نشریه داشتند، گفت: او تمام مطالبی را که برای هفته‌نامه، ماهنامه و حتی بچه ها گل آقا نوشته می‌شد سطر به سطر می‌خواند و حواسش بود که تناقضی بین صفحه‌ها و مطالب به وجود نیاید.




تلگرام ....

درخواست حذف اطلاعات

آورد یکــی خبــــر : شـــد امـــروز


بـی دغـــدغـــــه فیلتـــــر تلگرام




حل شــد همــه مشکلات کشور


د بــه ایـن عمل چــو اقــدام




گفتم : به سرت که ریش این نیز


آیـــد بیـــرون چـــو ریش بـرجـام




تــا هجمه ی شکن هست


ایـن کار نمـی رسـد بــه انجـام!




ای غایب از نظر ....

درخواست حذف اطلاعات


عمری     در    آرزوی     وصال   تو   سوختیم
با    یاد     آفتاب       جمال     تو     سوختیم

ما را   اگر   چه    چشم    تماشا    نداده اند
ای   غایب از   نظر    به    خیال   تو سوختیم

دلخون    چو   لاله ها   بنشستیم  و  باغبان
تا    آورد     به    جلوه     نهال   تو سوختیم

ای شام هجرکی سپری می شوی  که   ما
در   آرزوی    صبح    زوال     تو      سوختیم

ما را چو مرغکان هوس آب  و  دانه   نیست
اما    ز  حسرت   لب  و  خال   تو سوختیم

چندی   به   گفتگوی   فراق   تو   ساختیم
عمری   در     آرزوی   وصال    تو  سوختیم.




خورشید تجلّی ...

درخواست حذف اطلاعات


 (به مناسبت نیمه ی شعبان)
________________
دست  باید   که  بیفشانم  و   پا کوبم
که   رسید   از    سفر  خاطره ها خوبم

مهربانی   که   غزلواره ی   باورهاست
اش لان? احساس کبوترهاست

خنده  آموز     دهان     همه ی   گلها
عطر    صد  باغچه  در همهمه ی گلها

نازنینی که  نوازشگر  شب بوهاست
سخت    دلواپس پرواز  پرستوهاست

آمد     از    راه   یکی   هور    اهورایی
صبح   را   ای  در شب یل

آمد   از    راه  و   گوارا   خبری     دارد
خبر   دوست    به    دلها    اثری دارد

مژده از رویش گلهای یقین با اوست
غزل   عاطفه    را  نابترین با اوست

دست  باید  که  بیفشانم  و پا کوبم
شب   اگر معرکه  آراست    بیاشوبم

که     یکی   نور   فراگیر    ز   راه   آمد
سحر  عشق درخشید  و     پگاه آمد

دیگر   از   یورش   بیداد  نمی ترسم
دیگر   از    غائله ی باد    نمی ترسم

آمدآن  پشت و پناهی که خدا بااوست
شرح منظومه ی   بیداری  ما با اوست

هدیه     آورد   برای   دل     ما   شادی
نقش   بر      رایت    او     آیت    

هله   شو  خانه ی  دل آینه بندان کن
طلب   از   میکده می با لب خندان کن

مهدی   فاطمه   خورشید   جلی   آمد
آ ین       پرتو       انوار      علی   آمد.




بزم نور و صفا...

درخواست حذف اطلاعات


به       پادشاه    ولایت     ارادتش    کی   بود
ی   که   دغدغه اش    نان  گندم  ری بود

به    بزم    نور   و   صفا   ره   نمی برد   رندی
که همدم  شب   و  روزش   پیاله ی  می بود

نمی رسد    به     چمنزار     سبز    فروردین
دلی   که    وقف   نفسهای  آذر   و   دی بود

به   سوگ  شاه   شهیدان  ،  حسین ثارالله
روان    ز   دیده     مرا     اشکها  پیاپی  بود

سری  که  سروری  هر   دو  عالمش   دادند
ز   دشت  ماریه   تا   شام   بر  سر  نی بود

نداد  جرعه ای   از  آب  دشمنش  هر  چند
که     رودهای   جهان   مَهر  مادر  وی  بود

شداهل بیت ی تشنه  و  گرسنه اسیر
که  بنده ی کرمش صد  چو   حاتم طی بود

از   این  حدیث گدازنده  روز و شب دل من
گهی در  آتش و گه گرم ناله  چون نی بود.




یاحسین (ع)

درخواست حذف اطلاعات


مرد   میدان    شهادت   تا  که  از   سر   نگذرد
در  صف  جان  برکفان  جزو  اولی الابصار نیست

هرکه را دردل نباشد شعله ی عشق حسین (ع)
در    قیامت  از   شفاعت   نیز   برخوردار نیست.




*قصیده ی موشّح :«در سوگ خلیل الله خلیلی شاعر نامی افغانستا

درخواست حذف اطلاعات

*اشاره
در آستانه ی سالروز درگذشت « خلیل الله خلیلی» بزرگ شاعر افغانستان قصیده ی موشّح ذیل منتشر می شود.توضیح این که از به هم پیوستن حروف اول مصراعهای اول قصیده عبارت «در سوگ خلیل الله خلیلی شاعر نامی افغانستان» به دست می آید.در چهلمین روز ارتحال خلیلی این قصیده همراه با قصیده ای از فقید «مشفق کاشانی» از سوی رایزنی فرهنگی ایران در پا تان در شمارگانی متعدد منتشر شد.
*         *         *        *
دماغ عیش ندارم ز بس پریشانی
که نیست خاطر مجموع بر من ارزانی

رسیده موکب اردیبهشت در گ ار
به فرّ مصطفوی حشمت سلیمانی

سمن به نقره جلا داده چهر عنبر بوی
به خیره می نگرد نرگسش به پنهانی

وصال بلبل و گل را نوید آورده ست
صبا خدیو چمنزار و میر بستانی

کران کوثر شهد است چشمه در جوشش
چمن طراز بهشت است در گل افشانی

از آشیانه برون سرخ آمده باز
به عشوه های خوش لاله های نعمانی

ستاره اند تو گویی شکوفه های درخت
به شب که نیست خبر زآفتاب نورانی

ترانه خوانی بلبل مرا به گاه پگاه
نه آورد به ترنم نه در نواخوانی

الم چنان به دلم ترکتاز آورده ست
که روز روشن من گشته شام ظلمانی

دوای درد من خسته نیست گردش باغ
که همچو جغد گراییده ام به ویرانی

اب صرصر بیدادم آنچنان که دگر
ز باده نیز مرا نیست چشم عمرانی

لب ار به شکوه گشایم ملامتم نکنید
که این به جای مرا مانده از سخندانی

یمن شده ست مرا دامن از عقیق سرشک
چنان که دل ز محن معدن بدخشانی

لباس عیش به تن کرده ام که مرا
پلاس طیش سزا باشد ار بپوشانی

اسیر پنجه ی شاهین رنج و حرمانم
بسان صعوه ولی در گرانجانی

لبالبم همه از ناله ی دریغ چو نال
اگر نه اهل دلی حال من نمی دانی

لقای باغ کجا می برد مرا از دل
شرار داغ سخن آفرین افغانی

همان سخنور نام آوری که با خونش
به قول خویش عجین بود مهر ایرانی

خصال بود پسندیده اش چنان که کلام
ازو پسنده بود چون کلام خاقانی

لسان غیب دیار همیشه مظلومان
که دیده بود غم بی سری و سامانی

یگانه عارف آزاده ای که می دانست
لطایف حکمی با کتاب قرآنی

لوای مردی و مردانگی کشید به دوش
که بود منتعش از نور شرع یزدانی

یلی چو رستم دستان به عرصه ی دانش
گوی چو گیو به میدانگه سخنرانی

شقایقی که دلش سوخت داغ هجروطن
صنوبری که خمیدش قد از پریشانی

«امان» اگر که امان از پدر گرفت ورا
وطن گرفت از او غول جهل و نادانی

عباد مخلص افغان چوشیر جنگیدند
به رغم ت خود با قوای ی

روا مباد که نمرودیان خوی
مکین شوند به ملک خلیل رحمانی

نماند اگر چه «خلیلی» که خویشتن بیند
زوال کفر و جهانگیری مسلمانی

امیدواری او بود این که یارانش
زنند بر ورق کفر مهر پایانی

مدبرا! تو که بودی که در کلام خوشت
حلاوتیست که نبود به آب حیوانی

یگانگی همه بودت شعار در اشعار
چنانچه در درخشان به درج سلطانی

اگر چه شمع توافسرد لیک شعرتو هست
چراغ راه جوانان فرس و افغانی

فریب دشمن گر نخوردی و خود
بس است این شرفت در مقام انسانی

غم فراق وطن مشکل است بر پیران
که عمر بایدشان بگذرد به آسانی

از آن چکامه ی شیوات در فراق وطن
هنوز می شنوم ناله های زندانی

نسیم رحمت حق جاری است درشعرت
که منفصل نشدی از کلام سبحانی

سپید موی تو غمنامه بود وهربیتش
سیاه رویی روس مزور و جانی

تورابه یاد چو می آورم غریب و حزین
چه اشکها که فشانم چو لعل رمانی

ایا سخنور جاوید کشور افغان
که نیست چون تو به ملک سخنوری ثانی

نمرده ای تو و زین بعد هم نخواهی مرد
که آفتاب درخشان نمی شود فانی.




بخشی از منظومه ی نوستالوژیک «گرگانه» ...

درخواست حذف اطلاعات


سلام علیک آهای پدر بزرگم
خیال نکن هنوز  توله گرگم

مثل شما بزرگ شدم ماشالّا
یه پارچه پیر گرگ شدم ماشالّا


خیال نکن که مثل بچّگی هام
هرجا می رم سربار زندگی هام

کامله گرگی شده ام درنده
قاتل هر چرنده و پرنده

گاهی تو جنگل گاهی توی کوهم
یه گرگ با وقار و با شکوهم

سلطون جنگل که جناب شیره
دماغشو تا بگیرم می میره

یه گلّه و و دارم
جاتون خالی سه دارم
***
سلام علیک پدر بزرگ پیرم
خیال نکن که طفل سر به زیرم

اینو دیگه نمی یارم به روتم
واسه خودم یه گرگ لات و لوتم

راسّی بگو تو جنگل قدیمی
هنوز  برقراره   خونه  تیمی؟

حال مادربزرگمون چطوره؟
احوال ماچه گرگمون چطوره؟

تشنه شمارو می بره تا چشمه؟
بازم می یاد برایتون کرشمه؟

یائسه شد یا میل داره؟
ویار آلوچه و قیسی داره؟

ویار ترشی اگه داره شاید
میخواد برام چارتا عمو بزاید...




بهار سجده های ناب ...

درخواست حذف اطلاعات


 (به مناسبت میلاد فرخنده ی سجاد علیه السلام)

آسمان  در    شام  میلاد    تو   نوری    تازه  یافت
قدسیان  را   محفل   ادراک    شوری   تازه  یافت

غرق    نور     معنویت    در     سرابُستان   وحی
همره    جبریل  ،   پیغمبر     حضوری  تازه   یافت

دست  افشان عیسی مریم  که  جانی  نو گرفت
پایکوبان   موسی  عمران   که  طوری  تازه  یافت

در   شبستان  به   نور   عشق    آذین   حسین
آسمان  دین   ز    میلاد  تو    هوری   تازه  یافت

ای    بهار   سجده های     ناب     زین العابدین
منبر   و   محراب  با    نامت  ظهوری   تازه یافت

چون  علی درخطبه  آن  کردی  که  ارکان ستم
رو  به  ویرانی نهاد   امت    شعوری  تازه  یافت

در   بهار   انقلاب     عشق    بزم      عاشقان
با   طلوع   مهر   میلادت     سروری تازه  یافت.




محکوم ...

درخواست حذف اطلاعات

تـا یـــار تو را بـه رسم یـــاری شده ام


محکـــوم بـه چشــم انتظاری شده ام


 


سیلابم و روز و شب به خود می پیچم


تــوفــانـــم و در خود متواری شده ام!


 




قطار سرنوشت ...

درخواست حذف اطلاعات


آ ین مسافر قطار سرنوشت
روی شیشه ی بخار کرده ای نوشت:
هر چه واگن است بسته بر قطار
تا که چشم کار می کند
مملو از مسافران دوزخی است!
گاه گاه
هر چه می کنم نگاه
غیر چند پیرمرد و پیرزن خمیده پشت
غالبآ ش ته استخوان ، عصا ن
هیچ نمی شود سوار کوپه ی بهشت!