رسانه
رسانه

گر بمانیم زنده بردوزیم/ جامه ای کز فراق چاک شده



من، روزه

درخواست حذف اطلاعات

دو روز پیش روزه گرفته بودم. نزدیک های ساعت 1 بود که ح احتضار داشتم انگار، سردرد شدید، رنگ پریده و گلوی خشک... تلفن هم زنگ میزد، برنمیداشتم چون توی خودم نمی دیدم که بتونم حرف بزنم.. خو دم تا افطار. بعد مثل قحطی زده ها به خوراکی ها و نوشیدنی ها حمله ور شدم و بعد از ده دقیقه تازه فهمیدم کی ام و کجام! با خودم گفتم آدمیزاد انقدر ضعیف، بعد انقدر شاخ؟

و یاد این آیه قرآن افتادم:

اَوَلَم یَرَالِانسانُ اَنی خَلَقناهُ مِن نُطفَهٍ فاِذا هُوَ خَصیمٌ مُبین


مثال های دیگه ای هم هممون تجربه کردیم، مثل وقتی دستشویی داریم و دستشویی در دسترس نیست، صورت هامون واقعاً دیدنی میشه... همونجا وقتی هست که باید به خودمون بیایم و این غرور بیجا و لعنتی رو بشکنیم...